Dag 17: Van Peaks of Otter naar Doughton Park Campground

We konden toch nog even buiten zitten gisteravond en een spelletjesavond gehad. Behalve Luca, die had een ranger zover gekregen om hem een lift naar de lodge te geven waar wel WiFi was.

De waterpomp in de camper doet raar, dus eerst maar proberen deze bij te vullen. Voor het gemak blijven we bij het waterpunt aangesloten staan en kan ik eindelijk douchen en mijn haren wassen. Ook weer een ervaring, de douche is prima, ruimte wat krap en het water wordt al heel snel koud, maar ik ben weer fris en schoon. Kaiya is eigenwijs en wil niet in de camper douchen, en dan wel klagen dat ze ook haar haar wil wassen.  Pubers 🤭! De jongens halen een snel een doekje over hun gezicht en lijf en  inden het wel best, al zou Luca ook wel graag douchen geeft hij aan als hij terug is van de lodge. Jammer dan, waterpomp doet nog steeds gek. Het slaapg heerlijk in de stilte met de raampjes open en horren dicht. Middenin de nacht worden we  verrast door een hoosbui, Emile en ik althans, de kids slapen er alledrie doorheen.

Al vroeg in de ochtend worden we weer wakker door het vrolijke vogelgezang en bakt Emile weer pannenkoeken en bakken we spek in de oven 👍🏻. Gisteravond hebben we de afwas niet kunnen doen, dus weer rijden maar weer naar het waterpunt om dit te doen. Emile bedenkt zich dat er misschien te veel lucht in de watertank zit en we daardoor geen waterdruk hebben. Hele tank dus bijvullen totdat hij overstroomt en dan de camper schudden om alle luchtbubbels eruit te krijgen. Dit lijkt te werken🎉. Nu kunnen we eindelijk op pad, de bedoeling is om wat dingen te bezoeken en een stuk te wandelen.

Het is stralend weer en wederom zijn de uitzichten fantastisch, alleen zijn de afstanden toch iets langer dan verwacht en hebben de kids geen zin in een wandeling. Onderweg zien we weer  ele herten en deze keer ook wilde kalkoenen. De eerste halte is dan maar lunchen bij de Subways. Luca en Noah bemen een footlong (30 cm), en wij de kleinere variant. Zo makkelijk dat iedereen zelf zijn beleg kan bepalen. Na deze goed vullende lunch met allemaal mensen die net uit de kerk kwamen gaan we op weg naar Mabry Mill. Een watermolen uit begin 20e eeuw die nog altijd maïs maalt. Leuk om even te zien en de benen te strekken.

We zijn ook weer in een nieuwe staat, North Caroljna. We vervolgen onze weg naar Mount Airy, de geboorteplaats van Andy Griffith, de oudere lezers onder ons kennen wellicht de gelijknamige televisie politieserie. Er zouden hier ouderwetse politie auto's rondrijden, helaas niet gezien, wellicht doordat het zondag was. In dit stadje ook gelijk maar boodschappen doen en dan door naar de campground. Alwaar weer geen WiFi en zwembad. Al gaven de opzichters wel aan dat er vlakbij bij het informatie centrum wel WiFi was, daarvoor hadden alle drie de kids wel een wandelingetje over. Emile kookt en ik zoek alvast op welke kaartjes we moeten hebben voor waar we morgen heen gaan. De rangers waren heel behulpzaam met hoe we moesten rijden en wat leuke attracties zijn. Na het eten nog wat s'mores gemaakt en lekker bij het vuurtje gezeten. Weer een rustige dag en helaas geen lange wandeltoch, maar wel mooie dingen gezien. En morgen  brengt weer nieuwe kansen.

Gereden: 178 mijl / 286 km